เอาข้าวเอาของ เขวี้ยงออกนอกห้อง
แต่ไม่กล้าลบรูปเธอจากเมมโมรีที่อยู่ในกล้อง
ถึงเข้าใจความรู้สึกของน้ำกะทิที่ขาดลอดช่อง
ว่าน้ำตาเช็ดหัวเข่ามันไหลลามได้ไปถึงน่องขา

ยอมเป็นผู้ต้องหาในคดี ที่ใช้ส้นเท้าคิดแทนหัวใจ
ก่อนจะเอื้อนถ้อยวจี ตอนเธอจากไปก็ทำไม่ซี
แต่ทำไมตอนอยู่คนเดียวต้องนั่งกินเหล้า (ก็นั่นนะซี)

คงจะจริงอย่างที่เธอเคยว่าเรา ว่าที่คางมีเครา
แต่ในปากมีหมาปั๊ก มีไซบีเรียน มีปอม มีเชาเชา
แต่ดอกไม้เธอรู้หรือเปล่า ที่หมาเห่าเพราะหมารัก

กลับมาเถอะนะ ขาดเธอฉันกินไม่ลง
เอาแต่นั่งมองแต่ชุดของเธอกับยกทรง
มันอาจวกวนไปสักหน่อยนะใจผู้ชาย
ดูอารมณ์ร้าย ปากร้าย ใจร้าย